Zapobieganie udarowi

Ale jako dodatkowe zabezpieczenie przepisuję długoterminowo aspirynę. Udar lub przejściowe niedokrwienie mózgu mogą też być – jak wiemy – spowodowane przedłużającymi się napadowymi zaburzeniami rytmu serca, w tym napadowym migotaniem przedsionków (odczuwanymi jako kołatanie serca z towarzyszącym lękiem) oraz „blokiem serca” (kiedy praca serca jest tak wolna, że nie daje ono rady zaopatrzyć mózgu w krew). W pierwszym z tych przypadków należy stosować odpowiednie leki, w drugim użyteczny jest rozrusznik serca. I to wszystko na temat zapobiegania udarowi. Ale są chorzy, którzy udar przeszli, zostali wskutek tego sparaliżowani i od tego momentu całkowicie zmieniło się ich życie. Nie musi być ono wegetowaniem, pod warunkiem jednak zapewnienia im prawidłowej opieki i rehabilitacji. U bardzo wielu ludzi widziałem powrót do aktywności pomimo trudności z poruszaniem się, koordynacją lub mową. Zajmowałem się wieloma z nich jako lekarz i miałem okazję ich obserwować. I wiem już, że nigdy nie można przewidzieć stopnia wyzdrowienia po udarze. W dużej mierze zależy to od pacjenta, jego chęci do życia i woli walki. Nie są to ani komunały, ani puste słowa. Możecie zapytać kogokolwiek, kto miał udar, albo lekarza, który zajmował się takim pacjentem. Są dwa klucze otwierające powrót do życia po udarze, bez względu na stopień upośledzenia. Pierwszy to energiczny, optymistyczny i skrupulatnie wykonywany program rehabilitacji fizycznej, opracowany przez ekspertów. Drugim jest terapia przeciwdepresyjna. Oba maj ą znaczenie równorzędne .Każdy pacj ent po przeżyciu udaru jest psychicznie przybity i spustoszony, przecież nie bez powodu. Najostrzejsze objawy depresji występują przez pierwsze trzy lub cztery miesiące. Jak wynika z mojego doświadczenia, wsparcie psychologiczne wraz z umiarkowanym stosowaniem leków przeciwdepresyjnych, tak długo, jak jest to konieczne, może zapobiec najgorszemu – śmierci za życia.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Starszy pan w domu opieki

Jim myślał, że ciężko mu będzie przeżyć dzień, w którym będzie musiał ostatecznie porozmawiać o tej decyzji z ojcem. Okazało...

Zamknij