Walka o dominację

Spontaniczna agresywność obserwowana jest częściej u osobników męskich niż u osobników żeńskich. Jeśli jednak nowo narodzonym myszom płci żeńskiej poda się propionat testosteronu w pierwszym dniu życia, to ich agresywność, badana w późniejszym okresie życia, jest podobna do agresywności normalnych osobników męskich.

Walka o dominację występuje u myszy, podobnie zresztą jak u innych zwierząt, wyraźniej u osobników męskich niż u osobników żeńskich. Praktycznie, wszystkie osobniki męskie trzymane w izolacji atakują obcego osobnika męskiego, który zostanie wprowadzony do klatki. U normalnych osobników żeńskich zachowanie takie stwierdza się jedynie u 20% badanych, natomiast u androgenizowanych osobników żeńskich zachowanie takie występuje u 95% badanych.

Podobne dane uzyskano badając agresję indukowaną wstrząsem. Stwierdzono, że jeżeli dwa zwierzęta tej samej pici zostaną umieszczone razem w jednej klatce i podda się je wstrząsowi elektrycznemu o natężeniu 1-2 miliampera, to zwierzęta te przypuszczają, iż ból ten został wywołany przez drugie zwierzę i albo wycofują się przestraszone w róg klatki, albo przybierają postawę grożącą. Osobniki męskie najczęściej wykazują postawę grożącą, natomiast osobniki żeńskie zwykle wycofują się. U samic szczurów, którym podawano w okresie noworodkowym androgeny, pojawia się zachowanie agresywne, natomiast u samców kastrowanych w okresie noworodkowym zachowanie takie ulega osłabieniu.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Zakażenie bakteriami ropotwórczymi

Głównymi znamionami typowego zakażenia gnilnego macicy jest podniesienie się ciepłoty ciała i cuchnące odchody, a po porodzie także niedostateczne zwijanie...

Zamknij