UJEMNY ODRUCH EOCJONALNY

Oto na przykład u kogoś w dzieciństwie wytworzył się ujemny odruch emocjonalny (negatywna postawa) w stosunku do określonego zapachu. Niezależnie od tego wytworzyły się u niego pozytywne postawy wobec cech psychicznych, którymi wyróżniała się jego matka. Obydwie postawy (albo jedna z nich) mogą być mu całkowicie nie znane, gdyż nie było sytuacji, które mogłyby je ujawnić, nawet jeśli młody człowiek stykał się ze wzbudzającym awersję zapachem i w związku z tym unikał określonych sytuacji. Mógł również nie zdawać sobie sprawy ze swoich preferencji wobec cech psychicznych, które posiadała matka, uważając ogólnie, że kocha matkę, a swój pozytywny stosunek do ludzi posiadających jej cechy tłumaczyć ich stosunkiem do niego, innymi specyficznymi wartościami itp. Gdy jako człowiek dorosły napotka kobietę dysponującą wyjątkowo zbliżonym do matki zestawem cech i rozwinie u siebie na tej podstawie pozytywny stosunek do niej, wzmacniany przez napięcie seksualne, może popaść w niespodziewanie silny konflikt, jeżeli kobieta ta ma równocześnie specyficzny zapach, niegdyś uwarunkowany ujemnie.

Dochodzi wówczas do konfliktu postaw: ta sama osoba wzbudza wyjątkowo silne emocje pozytywne i negatywne. W niektórych wypadkach, gdy człowiek nie zdaje sobie sprawy z rzeczywistych przyczyn konfliktu, próbuje sobie wytłumaczyć zaistniały stan rzeczy w sposób najbardziej dla siebie odpowiedni. Zaczyna np. doszukiwać się u siebie powściągów moralnych, wynajdywać trudności natury społecznej lub takie cechy tej kobiety, jakie uzasadniałyby zerwanie z nią. Człowiek ten tworzy motyw ochronny, gdyż rzeczywisty stan rzeczy ukierunkowujący jego zachowania jest mu nie znany. Przyczyną, że wybrał taki, a nie inny motyw, są właśnie jego postawy.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Jak mąż traktuje swoją żonę?

Należy dodać, że wśród kobiet istnieje ogromna różnica w czasie, w jakim następuje rozładowanie. Im szybciej może ono nastąpić, tym...

Zamknij