Równouprawnienie w dziedzinie seksualnej

Równouprawnienie w dziedzinie seksualnej przejawia się m.in. we wzroście wymagań, jakie kobiety stawiają mężczyznom. Wymagania te dotyczą zarówno całokształtu zachowania się mężczyzny wobec kobiety, jak i poszczególnych form aktywności seksualnej, zmierzającej do usatysfakcjonowania kobiety. Zjawisko powyższe, słuszne w swej istocie, nie zawsze jednak przyczynia się do rozwoju harmonii i pogłębienia kontaktów intymnych między partnerami. Wymagania kobiet stawiane w dziedzinie seksualnej mężczyznom mogą być przejawem:

– potrzeb własnych i dążeniem do stworzenia prawdziwego związku partnerskiego

– potrzeb ukształtowanych intelektualnie. Ponieważ środki masowego przekazu roztaczają przed kobietą wizję ogromu rozkoszy, jaką można uzyskać w życiu intymnym, niektóre kobiety żądają od mężczyzn dostarczenia im rozkoszy seksualnej, mimo że same nie odczuwają potrzeb seksualnych, ponieważ rozwój ich sfery seksualnej nie przebiegał prawidłowo

– prób uzyskania dominacji nad mężczyzną. Kobiety stawiają wówczas przesadne wymagania seksualne mężczyźnie, którym nie może on sprostać, aby go upokorzyć i nim zawładnąć. Czynią one z seksualności, mniej lub bardziej świadomie, instrument panowania nad mężczyzną albo przynajmniej instrument, za pomocą którego chcą zachować „równowagę” w małżeństwie, jeśli w innych dziedzinach dominuje mąż, Nie trzeba podkreślać, że jedynie spełnienie pierwszego wymagania może dać kobiecie satysfakcję seksualną oraz naprawdę pogłębić wzajemne więzy łączące je z mężczyzną.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Polska

Założenia moralne polskiej pedagogiki seksualnej, indywidualnie wyprowadzone z ogólnych dyrektyw moralnych marksizmu, z uwzględnieniem polskich tradycji kulturowych, zaprezentował w 1969...

Zamknij