Rehabilitacja w stwardnieniu rozsianym

Konferencja odbyła się w dniach 9-10 października 1987 r. w Rzeszowie. Organizatorem był Oddział Wojewódzki Towarzystwa Walki z Kalectwem w Rzeszowie i Sekcja Rehabilitacyjno-Uzdrowiskowa Polskiego Towarzystwa Neurologicznego. W obradach uczestniczyło ponad 200 osób z oddziałów neurologicznych i ośrodków rehabilitacyjnych całego kraju oraz grupa chorych na stwardnienie rozsiane.

W trakcie czterech sesji referatowych prowadzonych sprawnie przez doc. Wojciecha Cendrowskiego i doc. Ryszarda Kinalskiego oraz dyskusji z udziałem chorych omówiono rehabilitację w różnych okresach choroby. Problemy związane z rozpoznaniem, stałym weryfikowaniem diagnozy i informowaniem chorego o rozpoznaniu przedstawił W. Cendrowski (Warszawa). Podkreślono, że lepiej aby o rozpoznaniu choroby z podaniem jego ograniczeń informował chorego lekarz, a nie przygodny, niedpowiedzialny informator. W czasie obrad uwypuklona została kwestia niedostatków leczenia farmakologicznego i braku leczenia przyczynowego. W związku z tym trudna do przecenienia jest rola rehabilitacji z zachowaniem jej typowych cech, tj. wczesności, kompleksowości i ciągłości.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
ABERRACJA CHROMOSONALNA

Pacjenci z tą aberracją chromosomalną posiadają zwykle cechy zespołu Turnera. Lindsten (1963) stwierdził ponadto, że chTomatyna płciowa utworzona przez izochromosom...

Zamknij