Okres gorączki

Obraz kliniczny. W okresie gorączki, czasami trwającej 5—6 dni, wyjątkowo krócej, występuje gorsze samopoczucie, zmniejszone łaknienie, a u niemowląt niekiedy wymioty, luźne stolce oraz u bardziej pobudliwych w początkowym okresie występują drgawki. W pewnych przypadkach stwierdza się nieznaczny katar, zaczerwienie gardła, czasem lekki kaszel, głos ochrypły węzły chłonne bywają powiększone, zwłaszcza w okolicy karku, za uszami i na potylicy. Podkreślić należy niewspółmierność między stwierdzanymi objawami klinicznymi a wysoką gorączką. Po spadku temperatury albo w ostatnim dniu jej trwania zjawia się na skórze wysypka częściej o charakterze różyczki, rzadziej podobna do odrowej lub płoniczej. Wysypka w ciągu kilkunastu godzin rozprzestrzenia się na całą skórę i obejmuje również owłosioną okolicę głowy. Po 24—48 godzinach wysypka ginie bez pozostawienia śladów podbarwienia skóry lub łuszczenia.

Charakterystyczne są w tej chorobie zmiany we krwi, wyraźne zwłaszcza w końcowym okresie gorączki, a polegające na znacznym zmniejszeniu liczby krwinek białych z przewagą ciałek jednojądrzastych w obrazie krwi (.leukopenia i limfocytoza).

Przebycie choroby pozostawia trwałą odporność. Przebieg choroby jest łagodny i nie wymaga leczenia jedynie w wypadku wysokiej gorączki wskazane są środki przeciwgorączkowe. Jako powikłania opisywano zapalenie ucha środkowego oraz zapalenie mózgu. Przeważnie spostrzegano sporadycznie występujące przypadki tego schorzenia, co należy tłumaczyć tym, że u niektórych zakażonych dzieci choroba przebiega bezobjawowo.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Szereg schorzeń

Wiele z wad rozwojowych nie spotyka się zupełnie wśród dorosłych, gdyż uniemożliwiałyby one rozwój i utrzymanie przy życiu. Niektóre z...

Zamknij