Obliczanie niedoboru płynu pozakomórkowego

Z kryteriów laboratoryjnych przydatnych w ocenie stanów odwodnienia należy wymienić wartość hematokrytową, stężenie białka oraz sodu w osoczu krwi.

Na podstawie wartości hematokrytowej niedobór płynu pozakomórko- wego w odwodnieniu izotonicznym oblicza się według wzoru:

– 20 masa ciała (kg) He2- Hej 100 -Hej He, gdzie:

He, – prawidłowa wartość hematokrytowa w %, He, – aktualna wartość hematokrytowa w #/o.

W odwodnieniu hipertonicznym wielkość niedoboru wody w organizmie oblicza się według wzoru: gdzie:

Na, – prawidłowe stężenie sodu 140 mmol/1), Na2 – aktualne stężenie sodu.

W odwodnieniu hipotonicznym wielkość niedoboru wody oblicza się za pomocą wzoru (1), natomiast wielkość niedoboru sodu ze wzoru:

– 3) (140 – Na„) 0,6 masa ciała = niedobór Na (mmol).

W odwodnieniu izotonicznym niedobór piynów należy uzupełnić hipo- lub izotonicznym roztworem chlorku sodowego, w odwodnieniu zaś hi- pertonicznym – 5% roztworem glukozy, a w odwodnieniu hipotonicz- nym – izo- lub hipertonicznym roztworem chlorku sodowego (obliczony niedobór sodu należy rozpuścić w niedoborowej objętości wody). W pierwszym dniu należy podawać nie więcej niż 50-70% obliczonego niedoboru wody i sodu.

Polekowe stany przewodnienia mogą mieć charakter izotoniczny, hiper- toniczny lub hipotoniczny.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Choroby kobiece część 2

Zawsze pozostaje do rozstrzygnięcia pytanie, czy substancje te należy uważać za związki wewnątrzpochodne o działaniu alergicznym, czy też trującym.Obie ewentualności...

Zamknij