MATABOLIZM PODTLENKU AZOTU

Dykes i wsp. [8] analizując występowanie tzw. pohalotanowego zapalenia wątroby doszli do wniosku, że halotan stosowany prawidłowo, w odpowiednich stężeniach, nie wywołuje uszkodzenia wątroby częściej niż inne środki znieczulające ogólnie.

Badania własne [5], dotyczące niepożądanego wpływu środków znieczulających ogólnie na organizm we wczesnym okresie po znieczuleniu, sugerują, że stan czynnościowy wątroby zmienia się pod wpływem złożonego znieczulenia ogólnego w warunkach prawidłowej równowagi kwa- sowo-zasadowej i gospodarki wodno-ełektrolitowej, gdy jednym ze składników anestezji jest halotan.

Badania aktywności aminotransferaz, aldolazy, diastazy oraz poziomu bilirubiny w surowicy są przydatne klinicznie do stwierdzenia działania niepożądanego środków znieczulających ogólnie [5j.

Metoksyfluran jest chlorowcopochodnym środkiem znieczulającym ogólnie uważanym dotąd za zupełnie nietoksyczny w stosunku do wątroby. Ilość powstających produktów rozkładu tego związku oceniana jest na 4 – 20%. Istnieją obecnie sugestie, że środek ten może uszkadzać komórki wątrobowe, gdyż powodował on u ludzi wystąpienie nieprawidłowych wartości aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i bilirubiny. Zwrócono też uwagę na to, że stłuszczenie wątroby nasila wychwyt zarówno halotanu, jak i metoksyfluranu, a u ludzi otyłych obserwuje się przyspieszenie metabolizmu tych środków przez enzymy mikrosomalne wątroby [6].

Z nowszych chlorowcopochodnych środków znieczulających ogólnie enfluran metabolizowany w wątrobie w 2,5-10% wykazuje zdolność indukowania enzymów wątroby, co może wskazywać na jego potencjalne działanie uszkadzające wątrobę [6]. Działania niepożądane izofluranu są jeszcze przedmiotem badań klinicznych [9].

Nie ma dotąd żadnych danych dotyczących metabolizmu podtlenku azotu u człowieka, nie ma również danych dotyczących wpływu podtlenku azotu na czynność wątroby i nerek. Uważa się, że działanie niepożądane podtlenku azotu jest nieznaczne, jeśli nie ma niedotlenienia.

NIEPOŻĄDANY WPŁYW WZIEWNYCH ŚRODKÓW ZNIECZULAJĄCYCH OGÓLNIE NA NERKI

Wcześniejsze badania wykazują, że znieczuleniu ogólnemu towarzyszą zmiany przepływu nerkowego, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolito- wej. Oliguria pooperacyjna występuje głównie na skutek zwiększenia wydzielania hormonu antydiuretycznego przy stosowaniu różnego rodzaju środków znieczulających ogólnie.

Zmniejszenie diurezy po zastosowaniu eteru dietylowego spowodowane jest skurczem nerkowych naczyń krwionośnych, szczególnie wyrażonym w głębokim znieczuleniu ogólnym, W wyniku zmian przepływu zmniejsza się przesączanie i zwiększa wchłanianie zwrotne wody przez kanaliki nerkowe, zmniejsza się czynność wydalnicza nerek. Zmniejszenie przesączania kłębkowego nie jest spowodowane obniżeniem ciśnienia lub odwodnieniem, lecz zwężeniem naczyń krwionośnych.

Stwierdzono także białkomocz, a badania histologiczne ujawniały często obrzęk i „zmętnienie” komórek cewek nerkowych.

Zaburzenia czynności nerek ustępują po zaprzestaniu podawania eteru. U osób z uprzednio prawidłowo funkcjonującymi nerkami działanie eteru diwinylowego upośledza nieznacznie ich czynność.

Jak to jednak wynika z doświadczeń na zwierzętach, powtórne stosowanie eteru diwinylowego może uszkodzić trwale czynność nerek. Tak więc dane kliniczne wskazujące na możliwość uszkodzenia nerek stanowią przeciwwskazania do stosowania eteru diwinylowego.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Czystość preparatów insuliny a ich immunogenność

Głównym ilościowo składnikiem komponentu c jest czysta insulina. Zresztą została ona wyizolowana z konwencjonalnego preparatu insuliny krystalicznej także jednostopniową techniką...

Zamknij