Masturbacja a preces uczenia się reakcji seksualnych

Niektórzy badacze (Kroger i Freed, 1950 Benedek, 1950) twierdzili, że tylko orgazm pochwowy jest wyrazem pełnej dojrzałości płciowej, natomiast orgazm łechtaczkowy jest niższym stopniem rozwoju seksualizmu kobiety. Uzasadniali to m.in. tym, że w rozwoju ontogenetycznym kobiety obserwuje się przesunięcie się pobudliwości seksualnej z łechtaczki na pochwę. Przed okresem dojrzewania wrażliwa na bodźce seksualne jest tylko łechtaczka, natomiast w okresie późniejszym następuje „psychiczne przeniesienie się” wrażliwości na pochwę, co ma świadczyć o pełnym rozwoju seksualizmu kobiety. Utrzymywanie się wrażliwości seksualnej zlokalizowanej tylko w okolicy łechtaczki traktowano jako pewnego rodzaju zahamowanie rozwojowe. Nowsze badania, m.in. Mastersa i Johnson (1966) nie potwierdziły tego. Orgazm pochwowy i lechtaczkowy mają bowiem dla kobiety tę samą wartość biologiczną.

Dużą rolę w procesie uczenia się reakcji seksualnych u kobiety odgrywa masturbacja. Warto jednak zaznaczyć, że z badań Giesego (1968) wynika, że kobiety zaczynają uprawianie masturbacji przeciętnie o 9 lat później niż mężczyźni (dla mężczyzn przeciętny wiek rozpoczęcia uprawiania masturbacji przypada na 13 rok życia, a u kobiet na 22 rok życia). Charakterystyczny jest też fakt, że o ile u mężczyzn po 18 roku życia częstotliwość uprawiania samogwałtu obniża się, to u kobiet utrzymuje się stale na tym samym poziomie między 12 a 30 rokiem życia.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Główny cel współżycia seksualnego

Restrykcje moralne prokreacja doznawanie szczęścia i prokreacja przeżywanie rozkoszy bardzo silne, zmierzające do stłumienia życia seksualnego umiarkowane, zmierzające do regulacji...

Zamknij