Eldeiing i Kendrick

Eldeiing i Kendrick wykryli w 1938 roku drugi zarazek krztuśca, nazwany Haemophilus parapertussis. Morfologicznie są one podobne do typowych zarazków krztuśca, natomiast różnią się antygenowo. Krztusiec wywołany przez Haemophilus parapertussis przebiega łagodniej i trwa krócej, a powikłania są rzadkością.

Naturalna wrażliwość ludzi na krztusiec jest prawie powszechna, szczególnie odnosi się to do dzieci w wieku najmłodszym. Wskaźnik zapadalności wynosi przeciętnie 8-0%, a u małych dzieci dochodzi do 9-0%. Osoby dorosłe zapadają również na krztusiec, zdarza się to jednak rzadko przeważna liczba zachorowań (6-0—85%) przypada na pierwsze 5 lat życia. Opisywane są przypadki krztuśca u noworodków. Śmiertelność w krztuścu jest wysoka przede wszystkim wśród niemowląt. Zarówno na zapadalność, jak i na śmiertelność w krztuścu mają duży wpływ czynniki natury społecznej i materialnej. Złe warunki bytowe dziecka i jego zły stan ogólny obok istniejących schorzeń, jak krzywica, gruźlica, pogarszają przebieg krztuśca.

Dodaj Komentarz

Designed by WordPress.
Przeczytaj poprzedni wpis:
Gaiki pochwowe

Jeśli nie doszło do wytworzenia się ropniaków w jajowodach, co stwierdzamy badaniem wewnętrznym, dokonywanym od czasu do czasu, a stan...

Zamknij